Manifesto

“Yazının Dostluğu, Dostluğun Yazısı”

MonoKL adını özel bir mercek türü olan MonoKL’dan alıyor. K ve L harflerinin büyük yazıldığı kelime aynı zamanda “mono kurgusuz labirent” ifadesinin bir kısaltması. Böyle bir ismin ve açılımın seçilmiş olması metaforik bir anlamın kurgulanmasına dayanıyor. Bu kurgunun kendisi bir labirentin kurulması anlamında ucu bucağı olmayan bir labirenti hedefliyor: yaşandıkça yeni sınırlarını çizilen ve tam da bu nedenle kurgusuz olan bir labirent. Kurgusuz olan tek labirent: geleceğin yazı labirenti. Tüketilemeyen geleceğin labirenti.

MonoKL öte yanında başka bir konumlanma içinde de. Mercek anlamına gelen MonoKL kendi ötesine de geçiyor. MonoKL takılı olan göz, hayal gücüyle ve gelecekle bağı kurarken; Monokl takılı olmayan diğer göz ise doğrudan gerçeklikle ve mevcudiyetle ilişki içerisinde. Ona maruz kalıyor ve onu kendisine maruz bırakıyor.

Hakikat denilen de bu iki gözün çatışmasından, geriliminden ve zamansal/mekansal deneyiminden ve labirentte yön bulmaları ile kayboluşlarından çıkıyor. Donmayan, hareket eden hakikat ama yitip gitmeyen hakikat de.

Gerçeklikte delik açan MonoKL, gerçekliğin bir parçası da oluyor. Onu-n yutan parçası. Ve gerçekliğin bütününün bu yutan parçanın az-uzamlı ama çok-etkili dünyası karşısında geri çekilişi.

Hayalleri ve ideallerini MonoKL’un sihirli camına yapıştıranların kurgusuz ortaklığı, gerçekliğin bu ortaklık tarafından kırılması. Düşüncenin devrimi, devrimin düşüncesi.

Düşüncede bir devrimin, devrimim yeni bir düşüncesinin etrafında tekilliklerin bir toplanışı. Eylemin gerçek düşüncenin sınırında baştan çıkarılışı ve bir o kadar da düşüncenin eylemeye yazgılanışı.

Monokl’un açtığı uzam akademik bir çerçeve içinde yaşam buluyorsa da, MonoKL akademi-dışı bir ruhun ve soluğun takipçisidir. Monokl, akademinin profesyonel soğukluğu ve iş-bilirliği yerine samimiyetin, dostluğun ve yazının yaratıcılığının mekanıdır. O yazının dostluğu ve dostluğun yazısıdır.